لیزینگ، مشتری و اسلام
  • تعریف لیزینگ لیزینگ از لحاظ اجرایی عبارتست از یك رشته فعالیت اعتباری كاملاً تخصصی مبتنی بر روش اجاره كه در آن نوعی قرارداد با توافق میان دونفر یا بیشتر اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی بمنظور بهره برداری از عین یا منفعت كالای سرمایه ای یا مصرفی با دوام كه از قابلیت اجاره برخوردار باشد، منعقد می گردد.
  • لذا این روش (Leasing) مجموعه ای از مبادلات اقتصادی مشتمل بر خرید، اجاره و نهایتا فروش (تملیك) را در بر می گیرد. بعبارت دیگر قرارداد یاد شده بین شركت لیزینگ بعنوان مالك یا موجر (Lessor) و متقاضی یا استفاده كننده از تسهیلات بعنوان مستاجر (Lessee) منعقد می گردد. بر اساس این قرارداد موجر كالای مورد نظر و نیاز مستاجر را (مورد اجاره) با استفاده از منابع مالی خود از فروشنده و یا تولید كننده تامین و با قبول اینكه در صورت حصول و انجام كلیه تعهدات مندرج در قرارداد، مستاجر اختیار دارد تا مالكیت مورد اجاره را بنام خود از موجر تقاضا نماید، مورد اجاره را برای مدت تعیین شده در قرارداد (مدت بازپرداخت تسهیلات) بصورت اجاره در اختیار مستاجر قرار می دهد.
  • مخیر است در پایان مدت قرارداد و پس از تسویه، مورد اجاره را تملك نموده یا به موجر مسترد نماید. چنانچه مستاجر در پایان مدت قرارداد خواستار تملك مورد اجاره باشد، می باید مبلغی را كه در ابتدای دوره با توجه به استهلاك و عمر مفید مورد اجاره بعنوان قیمت فروش یا باقیمانده یا ارزش اسـقاطی (Residual Value) مورداجاره تعیین گردیده است به موجر پرداخت نماید.






  • مشتری از دیدگاه لیزینگ از منظر دانش لیزینگ ، تعریف مشتری به شرح ذیل است :
  • مشتری به شخصیت حقیقی و یا حقوقی گفته می شود که در نظر دارد جهت تامین نیازهای خود ، توانائی اعتباری و استعداد خویش را به دلایل اقتصادی ،محدود به در اختیار گرفتن "بهره برداری" از کالا به شیوه "اجاره" اختصاص و آنرا جایگزین "خرید " و "مالکیت " کالا نماید . را به سرعت و با توجه به مقررات براي آنان فراهم آورند
  • به همین جهت در صنعت لیزینگ ازمشتری به عنوان "متقاضی اجاره" ، "اجاره کننده" و به صورت عام تر "مستاجر " نام برده می شود

  • لیزینگ از نظر اسلام به استناد آیات و روایات قرآنی ، شریعت اسلام ربا (بهره) را حرام و به عبارت دیگر هرگونه پیش شرط برای انتفاع از اصل سرمایه و بدهی را ممنوع اعلام نموده است اما سایر درآمدها های سرمایه بر اساس اصول اسلامی ، شیوه اجرائی و به کارگیری آن در پروژه و موارد ایجاد شغل را جایز و به آن اهمیت ویژه ای داده است .
  • در واقع ، فلسفه بانکداری اسلامی مبتنی بر تقسیم خطر ، داد و ستد فیزیکی کالا ، درگیر بودن مستقیم با کار و تجارت ، اجاره با استفاده از روش های مختلف عقود شرعی استوار است که هدف از آن مدیریت دارائی با هدف افزایش درآمد عمومی است.